Rtęć w tuńczyku: co wykazało badanie niemieckich puszek
Laboratorium Öko-Test przebadało 29 puszek tuńczyka z niemieckich supermarketów. Dwie marki zawierały podwyższony poziom metylortęci.
Rtęć w tuńczyku z puszki to problem, który wiele osób ignoruje, kupując ten tani i wygodny źródło białka. Badanie laboratorium Öko-Test ujawniło jednak, że zawartość tego toksycznego metalu ciężkiego w produktach dostępnych w niemieckich supermarketach i dyskontach jest zróżnicowana — i czasami przekracza bezpieczne normy.
Jak przebiegało badanie rtęci w tuńczyku
Laboratorium Öko-Test przeanalizowało 29 puszek tuńczyka bonito (skipjack) dostępnych w niemieckich sieciach handlowych. Badane produkty pochodziły zarówno z supermarketów, jak i dyskontów, a ich ceny wahały się od 1,17 do 4,49 euro za puszkę. W każdym produkcie sprawdzono zawartość całkowitej rtęci oraz metylortęci — szczególnie niebezpiecznej formy tego pierwiastka.
Metylortęć to organiczna postać rtęci, która łatwo przenika do ludzkiego organizmu i kumuluje się w tkankach. W przeciwieństwie do innych form rtęci, metylortęć stanowi szczególne zagrożenie dla rozwijającego się mózgu, dlatego niemieckie władze zdrowotne — w tym Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) — wydały specjalne ostrzeżenia dotyczące jej wpływu na dzieci.
Wyniki badania: które marki zawierały podwyższoną rtęć
Spośród 29 przebadanych produktów aż 27 otrzymało ocenę „bardzo dobrą”, co oznacza, że zawierały rtęć na bezpiecznym poziomie. Jednak dwa produkty wyróżniały się niekorzystnie:
- Almare Seafood (dostępny w sieci Aldi Nord)
- Edeka (marka własna dyskontu)
W obu przypadkach zawartość metylortęci była podwyższona. Dla osoby ważącej 60 kilogramów jedna puszka tych produktów spożyta w ciągu tygodnia stanowiła ponad połowę tolerowanej tygodniowej dawki metylortęci. To oznacza, że regularne spożywanie tych marek mogłoby prowadzić do przekroczenia bezpiecznych limitów ekspozycji na ten toksyczny pierwiastek.
Które marki tuńczyka są godne polecenia
Dobrze ocenione w badaniu marki to gwarancja bezpieczniejszego wyboru:
| Marka | Sieć handlowa | Ocena |
|---|---|---|
| Nixe Thunfisch Filets | Lidl | Bardzo dobra |
| Bio Gourmet Thunfisch | Różne sieci | Bardzo dobra |
| Deutsche See | Różne sieci | Bardzo dobra |
Te produkty wykazały niskie poziomy rtęci i stanowią bezpieczniejszy wybór dla konsumentów, którzy chcą spożywać tuńczyka bez narażania się na nadmierną ekspozycję na metylortęć.
Dlaczego skipjack zawiera mniej rtęci niż inne tuńczyki
Badanie skupiało się na tuńczyku bonito, zwanym również skipjack. Ten gatunek jest mniejszy i żyje krócej niż inne odmiany tuńczyka. To ma bezpośrednie znaczenie dla zawartości rtęci — metal ciężki kumuluje się w organizmach w miarę upływu czasu, dlatego młodsze i mniejsze ryby zawierają mniej rtęci niż starsze, większe osobniki. Jeśli chcesz minimalizować ekspozycję na rtęć, wybór tuńczyka skipjack zamiast większych gatunków (takich jak tuńczyk żółtopłetwy czy błękitny) jest sensownym posunięciem.
Jak często bezpiecznie jeść tuńczyka z puszki
Niemieckie zalecenia zdrowotne są jasne: maksymalnie jedna puszka tuńczyka tygodniowo dla dorosłej osoby o normalnej masie ciała. Dla kobiet w ciąży i karmiących piersią limit powinien być znacznie niższy — idealne byłoby całkowite unikanie lub spożywanie tylko sporadyczne, ze względu na ryzyko dla rozwoju dziecka.
Metylortęć przenika przez łożysko i dostaje się do mleka matki, a jej wpływ na rozwijający się układ nerwowy może być długotrwały. Niemieckie władze zdrowotne, w tym BfR, wyraźnie ostrzegają przed tym zagrożeniem, szczególnie w pierwszych latach życia dziecka.
Co to oznacza dla Ciebie
Jeśli regularnie kupujesz tuńczyka w puszkach, warto zmienić swoje podejście do tego produktu. Po pierwsze, unikaj marek Almare Seafood i Edeka, które wykazały podwyższoną zawartość metylortęci. Po drugie, przestrzegaj limitu jednej puszki tygodniowo — to nie oznacza, że musisz całkowicie rezygnować z tuńczyka, ale raczej świadomie planować jego spożycie.
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem na temat bezpiecznej częstotliwości spożywania tuńczyka. Dla dzieci małych tuńczyk w puszkach generalnie powinien być produktem okazjonalnym, a nie stałym elementem diety.
Wybór marek takich jak Nixe, Bio Gourmet czy Deutsche See daje większą pewność, że spożywasz tuńczyka z niższą zawartością rtęci. Warto również pamiętać, że tuńczyk to tylko jedno źródło rtęci w diecie — inne ryby, szczególnie drapieżne i długowieczne, mogą zawierać jeszcze więcej tego metalu ciężkiego.
Najczęstsze pytania
Ile rtęci zawiera tuńczyk w puszce?
Zależy od marki i gatunku. Badanie Öko-Test wykazało, że większość z 29 przebadanych puszek zawierała bezpieczne poziomy rtęci, ale dwie marki (Almare Seafood z Aldi Nord i Edeka) miały podwyższoną zawartość metylortęci — szkodliwej formy rtęci.
Jak często można jeść tuńczyka z puszki?
Niemieckie zalecenia wskazują na maksymalnie jedną puszkę tuńczyka tygodniowo dla osoby dorosłej. Dla kobiet w ciąży i karmiących piersią limit powinien być znacznie niższy ze względu na ryzyko dla rozwoju dziecka.
Które marki tuńczyka są bezpieczne?
Spośród 29 badanych produktów 27 otrzymało ocenę „bardzo dobrą". Wśród nich znalazły się Nixe Thunfisch Filets (Lidl), Bio Gourmet Thunfisch i Deutsche See.
Co to jest metylortęć i dlaczego jest niebezpieczna?
Metylortęć to organiczna forma rtęci, szczególnie szkodliwa dla rozwijającego się układu nerwowego. Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka ostrzega, że ekspozycja na metylortęć w okresie ciąży i wczesnego dzieciństwa może wpłynąć na prawidłowy rozwój mózgu.
Dlaczego skipjack zawiera mniej rtęci niż inne tuńczyki?
Skipjack (tuńczyk bonito) to mniejszy gatunek, który żyje krócej niż inne odmiany tuńczyka. Ponieważ rtęć kumuluje się w organizmach w miarę upływu czasu, młodsze i mniejsze ryby zawierają mniej tego metalu ciężkiego.
Na podstawie: Polski Obserwator DE. Tekst opracowany redakcyjnie.